ماجرای تولید برق مازاد در ساوه چیست؟ | واکنش یک مسئول محلی به تصرف اراضی ملی | تاثیر بر محیط زیست با ایجاد جزیره های حرارتی
همشهریآنلاین – مجید جباری: گزارشها نشان میدهد مجموع ظرفیت نیروگاههای در حال ساخت و برنامهریزی شده در ساوه به حدود ۲۵۰۰ مگاوات میرسد. در حالی ک
همشهریآنلاین – مجید جباری: گزارشها نشان میدهد مجموع ظرفیت نیروگاههای در حال ساخت و برنامهریزی شده در ساوه به حدود ۲۵۰۰ مگاوات میرسد. در حالی که مصرف پیک برق این شهرستان با توجه به برآوردها چیزی بین ۴۰۰ تا ۶۰۰ مگاوات است. همین فاصله آماری، محور اصلی برخی انتقادها از سوی جامعه محلی است. منتقدان میگویند مسئولان برای توسعهای که چند برابر نیاز منطقه است باید با شفافیت بیشتری درباره اهداف، مقصد برق تولیدی و مبنای واگذاری زمین توضیح دهند. از سوی دیگر اما شائبههای دیگری هم از سوی فعالان رسانهای استان درباره تصاحب و تصرف اراضی ملی به بهانه استقرار نیروگاههای خورشیدی وجود دارد؛ موضوعی که رئیس اداره منابع طبیعی شهرستان ساوه در واکنش به آن، هرگونه واگذاری خارج از چارچوب را رد میکند.
رباب منزه در گفتوگو با همشهریآنلاین تاکید میکند: واگذاری زمین برای ساخت و راهاندازی نیروگاه خورشیدی فقط به معنای تحویل اراضی نیست و پیش از آن، بررسیهای فنی، زیرساختی و هماهنگی با شبکه برق انجام میشود. اراضی واگذارشده کاربری مشخص دارند و فرآیندها در چارچوب ضوابط قانونی طی میشود و بر همین اساس، بحث تصاحب و تصرف اراضی نمیتواند موضوعیت داشته باشد.
از سوی دیگر، بخشی از فعالان محیط زیست مرکزی از پیامدهای محیط زیستی این طرحها انتقاد دارند؛ پیامدهایی که به گفته کارشناسان و متخصصان برق، میتواند با ایجاد جزیرههای حرارتی به محیط زیست آسیب بزند.
یک فعال محیطزیست با اشاره به استقرار گسترده پنلهای خورشیدی و پیامدهای ایجاد جزیرههای حرارتی میگوید: در این پدیده تمرکز سطوح جاذب و بازتابدهنده انرژی خورشیدی، دمای محیط اطراف را افزایش میدهد و بازتاب نور و حرارت در برخی شرایط میتواند برای پرندگان خطرناک باشد.
مهدی فرقانیپور در گفتوگو با همشهریآنلاین همچنین در توضیح یکی دیگر از محورهای انتقاد به طرحهای مازاد بر نیاز پنلهای خورشیدی در ساوه، به چالش تامین آب برای شستوشوی دورهای پنلها اشاره میکند و توضیح میدهد: در اقلیمی با گردوغبار بالا، نگهداری و حفظ بهرهوری پنلها نیازمند نظافت منظم است و این موضوع باید در ارزیابیهای اولیه، با توجه به محدودیت منابع آبی منطقه به طور دقیق دیده شود.
او در ادامه با اشاره به گزارشهایی از تسطیح اراضی و حذف پوشش گیاهی توسط مجری یکی از طرحها در برخی نقاط اطراف ساوه از جمله در محدوده جاده قدیم غرقآباد و محور آزادراه همدان ـ ساوه تصریح میکند: فعالان محیطزیست هشدار میدهند از بین رفتن بوتهزارهای منطقه میتواند به شکلگیری کانونهای انتشار گردو غبار منجر شود و اثرات جانبی ناخواسته ایجاد کند.
این فعال محیط زیست میگوید: در کنار این مباحث، برخی کارشناسان برق نیز به چرخه عمر پنلهای خورشیدی اشاره میکنند. کاهش تدریجی بهرهوری و ضرورت جایگزینی در سالهای آینده، موضوع مدیریت پسماند و بازیافت تجهیزات را به یک دغدغه جدی تبدیل کرده که نیازمند برنامهریزی دقیق است.
فرقانیپور در ادامه با اشاره به تمرکز پروژههای خورشیدی در یک منطقه تاکید میکند: تولید برق مازاد بر نیاز شهرستان و انتقال آن به سایر نقاط، منطقی به نظر نمیرسد. اگر استانها یا شهرستانهای دیگر متقاضی توسعه انرژی خورشیدی هستند، میتوانند این زیرساخت را در محدوده جغرافیایی خود ایجاد کنند تا پیامدهای زیستمحیطی آن متوجه ساوه نباشد.
او همچنین به موضوع چرخه عمر پنلهای خورشیدی اشاره میکند و میگوید: بازدهی سلولهای خورشیدی به مرور زمان کاهش مییابد و ناگزیر باید جایگزین شوند. برخی از این پنل ها حاوی فلزات سنگین هستند و در صورت رعایت نکردن اصول بازیافت، امکان رهاسازی و باقی ماندن آن ها در طبیعت وجود دارد. موضوعی که میتواند به یک چالش محیط زیستی دیگر تبدیل شود.
فرقانیپور در عین حال با تاکید بر مزایای انرژی خورشیدی تاکید میکند: اصل توسعه انرژیهای نو و تجدیدپذیر کار درست و مثبتی است اما این روند باید متناسب و حسابشده پیش برود.